Apologeticum

Sections

1.1 – 1.4 1.5 – 1.8 1.9 – 1.13 2.1 – 2.5 2.6 – 2.9 2.10 – 2.13 2.14 – 2.17 2.18 – 3.1 3.2 – 3.5 3.6 – 4.2 4.3 – 4.8 4.9 – 5.1 5.2 – 5.6 5.7 – 6.2 6.3 – 6.7 6.8 – 7.1 7.2 – 7.7 7.8 – 7.12 7.13 – 8.4 8.5 – 9.1 9.2 – 9.6 9.7 – 9.11 9.12 – 9.16 9.17 – 9.20 10.1 – 10.5 10.6 – 10.9 10.10 – 11.4 11.5 – 11.9 11.10 – 11.14 11.15 – 12.3 12.4 – 13.1 13.2 – 13.6 13.7 – 14.1 14.2 – 14.7 14.8 – 15.4 15.5 – 16.1 16.2 – 16.5 16.6 – 16.11 16.12 – 17.2 17.3 – 18.1 18.2 – 18.5 18.6 – 18.8 19.1 – 19.1 19.2 – 19.5 19.6 – 20.2 20.3 – 21.2 21.3 – 21.7 21.8 – 21.11 21.12 – 21.15 21.16 – 21.19 21.20 – 21.24 21.25 – 21.29 21.30 – 22.3 22.4 – 22.7 22.8 – 22.12 23.1 – 23.4 23.5 – 23.9 23.10 – 23.13 23.14 – 23.19 24.1 – 24.5 24.6 – 25.1 25.2 – 25.6 25.7 – 25.12 25.13 – 25.17 26.1 – 27.2 27.3 – 27.7 28.1 – 29.1 29.2 – 30.1 30.2 – 30.6 30.7 – 32.1 32.2 – 33.3 33.4 – 34.4 35.1 – 35.5 35.6 – 35.10 35.11 – 36.2 36.3 – 37.3 37.4 – 37.8 37.9 – 38.3 38.4 – 39.3 39.4 – 39.8 39.9 – 39.14 39.15 – 39.18 39.19 – 40.3 40.4 – 40.9 40.10 – 40.15 41.1 – 41.5 41.6 – 42.5 42.6 – 43.1 43.2 – 45.1 45.2 – 45.7 46.1 – 46.4 46.5 – 46.9 46.10 – 46.15 46.16 – 47.2 47.3 – 47.8 47.9 – 47.12 47.13 – 48.2 48.3 – 48.6 48.7 – 48.11 48.12 – 49.1 49.2 – 49.6 50.1 – 50.5 50.6 – 50.11 50.12 – 50.16

Latince

21.3 Sed et vulgus iam scit Christum ut hominum aliquem, qualem Iudaei iudicaverunt, quo facilius quis nos hominis cultores existimaverit. Verum neque de Christo erubescimus, cum sub nomine eius deputari et damnari iuvat, neque de deo aliter praesumimus. Necesse est igitur pauca de Christo ut deo.

21.4 Dudum Iudaeis erat apud deum gratia ubi et insignis iustitia et fides originalium auctorum; unde illis et generis magnitudo et regni sublimitas floruit et tanta felicitas, ut de dei vocibus, quibus edocebantur, de promerendo deo et non offendendo praemonerentur.

21.5 Sed quanta deliquerint, fiducia patrum inflati ad declinandum, derivantes a disciplina in profanum modum, etsi ipsi non confiterentur, probaret exitus hodiernus ipsorum. Dispersi, palabundi, et soli et caeli sui extorres vagantur per orbem sine homine, sine deo rege, quibus nec advenarum iure terram patriam saltim vestigio salutare conceditur.

21.6 Cum haec illis sanctae voces praeminarentur, eadem semper omnes ingerebant fore uti sub extimis curriculis saeculi ex omni iam gente et populo et loco cultores sibi adlegeret deus multo fideliores in quos gratiam transferret, pleniorem quidem ob disciplinae auctioris capacitatem.

21.7 Venit igitur qui ad reformandam et inluminandam eam venturus a deo praenuntiabatur, Christus ille filius dei. Huius igitur gratiae disciplinaeque arbiter et magister, inluminator atque deductor generis humani filius dei adnuntiabatur: non quidem ita genitus, ut erubescat in filii nomine aut de patris semine.

← Previous 47 / 104 Next →

Şifre Yenileme