38
quae sententia si valuisset ac non ei maxime mihi quorum ego vitae consulebam spe victoriae elati obstitissent, ut alia omittam, tu certe numquam in hoc ordine vel potius numquam in hac urbe mansisses. at vero Cn. Pompei voluntatem a me alienabatabalienabat D oratio mea. an ille quemquam plus dilexit, cum ullo aut sermones aut consilia contulit saepius? quod quidem erat magnum, de summa re publicapublica om. D dissentientisdissidentes n in eadem consuetudine amicitiae permanere. ego quid ille etsed et (et sup. l. in s) ego D: an et ego? contra ille quid ego sentirem et spectarem videbat. ego incolumitati civium primum, utut V: et cns: ac t postea dignitati possemuspossemus om. D, ille praesenti dignitatidignitati om. D potius consulebat. quod autem habebat uterque quid sequereturquod sequeretur Lambinus, idcirco tolerabilior erat nostra dissensio.