10
ita vero, Quirites, ei utei ut c: ut Vnst precamini eveniat atque huiusatque huius V: huiusque c: quo huius nst amentiae poena in ipsum familiamque eius recidatreccidat Zielinski (cf. vii. 27)! quod ita futurum esse confido. iam enim non solum homines sed etiam deos immortalis ad rem publicam conservandam arbitror consensisse. Sive enim prodigiis atque portentis di immortales nobis futura praedicuntpraedicant (-cata ct) D, ita sunt aperte pronuntiatadenuntiata D ut et illi poena et nobis libertasnobis lib. Vc: lib. nobis nst appropinquet; sive tantus consensus omnium sine impulsu deorum esse non potuit, quid est quod de voluntate caelestium dubitare possimus?
11
reliquum est, Quirites, ut vos in ista sententia quam prae vobis fertis perseveretis. faciam igitur ut imperatores instructa acie solent, quamquam paratissimos milites ad proeliandum videantvident unus det., ut eos tamen adhortentur, sic ego vos ardentis et erectos ad libertatem recuperandam cohortabor. non estnon est Vs: non est, non est cett. vobis, Quirites, cum eo hoste certamen cum quoquocum D aliqua pacis condicio esse possit. neque enim ille servitutem vestram, ut antea, sed iam iratus sanguinem concupiscit. nullus ei ludus videturvidetur ludus Cus. esse iucundior quam cruor, quam caedes, quam ante oculos trucidatio civium.