Pro Cn. Plancio

Sections

1 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 6 6 – 7 8 – 8 9 – 9 10 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 19 20 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 24 24 – 25 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 30 30 – 31 31 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 41 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 47 47 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 67 68 – 69 69 – 70 71 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 75 76 – 77 77 – 77 78 – 78 79 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 83 84 – 85 86 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 90 91 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 103 104 – 104

Latince

81 quis est nostrum liberaliter educatus cui non educatores, cui non magistri sui atque doctores, cui non locus ipse ille mutusmutus ille T ubiubi TE: ubi ipse Σg: ipse ubi cett. alitusaltus Priscian. X. 36 aut doctus estest om. E cum grata recordatione in mente versetur? cuius opes tantae esse possunt aut umquam fuerunt quae sine multorum amicorum officiis stare possint? quae certe sublata memoria et gratia nullanullae TE exstare possunt. equidem nihil tam proprium hominis existimo quam non modo beneficio sed etiam benivolentiae significatione adligari, nihil porro tam inhumanum, tam immane, tam ferumferum ferreum b1 quam committere ut beneficio non dicam indignus sed victus esse videare.