Pro Cn. Plancio

Sections

1 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 6 6 – 7 8 – 8 9 – 9 10 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 19 20 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 24 24 – 25 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 30 30 – 31 31 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 41 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 47 47 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 67 68 – 69 69 – 70 71 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 75 76 – 77 77 – 77 78 – 78 79 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 83 84 – 85 86 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 90 91 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 103 104 – 104

Latince

8 sed hoc totum agetur alio loco; nunc tantum disputo de iure populi, qui et potest et solet non numquam dignos praeterire; nec, si a populo praeteritus est quem non oportuit, a iudicibus condemnandus est quiest qui qui T praeteritus non estnon est est TEa: ... non est Σ. nam, si ita esset, quod patres apud maiores nostros tenere non potuerunt, ut reprehensores essent comitiorum, id haberent iudices, quodquod Sylvius: vel quod (id quod ψ2) codd.: quod vel Beroaldus multo etiam minus essetesset Eb2ψ2: esse a: essent T: est cett. ferendum. tum enim magistratum non gerebat is qui ceperat, si patres auctores non erant facti; nunc postulatur a vobis ut eiuseius om. T exilio codd.: corr. Cobet exitio qui creatus sit iudicium populi Romani reprendatisreprend. Zielinski (p. 177): reprehend. codd. (ita §§ 51, 75). itaque iamiam TEa: om. cett. quoniamquoniam TE: quamquam cett. qua noluivolui TEab2c ianua sumsim Σb1gp ingressus in causam, sperare videor tantum afuturamafut. T: affut Ea: abfut. cett. esse orationem meam a minima suspicione offensionis tuae, te ut potius obiurgem, quod iniquuminiquum inimicum E in discrimen adducas dignitatem tuam, quam ut eam egoeam ego TE: ego eam cett. ulla contumelia coner attingere.

← Previous 6 / 90 Next →

Şifre Yenileme