Pro Cn. Plancio

Sections

1 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 6 6 – 7 8 – 8 9 – 9 10 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 19 20 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 24 24 – 25 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 30 30 – 31 31 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 41 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 47 47 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 67 68 – 69 69 – 70 71 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 75 76 – 77 77 – 77 78 – 78 79 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 83 84 – 85 86 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 90 91 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 103 104 – 104

Latince

44 neque ego nunc consilium reprehendo tuum quod nonnon b1c2k: om. cett. eas tribus quibus eraterat hoc loco hab. TE, post notus cett. hic maxime notusnotus notus non b2c1ψ edideris, sed a te doceo consilium non servatum senatus. etenim quis te tum audiret illorum, aut quid diceresdiceret T? sequestremne Plancium? respuerentrespuerint TEa aures, nemo agnosceret, repudiarentrepudiarent TE: repudiaretur cett.. an gratiosum? illi libenter audirent, nos non timide confiteremur. noli enim putare, Laterensis, legibus istis quas senatus de ambitu sancirisancire codd.: corr. Manutius voluerit id esse actum ut suffragatio, ut observantia, ut gratia tolleretur. semper fuerunt viri boniviri boni TE: boni viri cett. qui apud tribulis suos gratiosi esse vellent;