Pro M. Caelio

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 6 6 – 7 8 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 17 18 – 18 19 – 19 20 – 20 21 – 22 23 – 23 24 – 25 25 – 25 26 – 27 27 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 36 – 37 37 – 37 38 – 38 39 – 39 40 – 41 42 – 42 43 – 44 45 – 45 46 – 46 47 – 47 48 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 53 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 66 66 – 66 67 – 67 68 – 68 69 – 70 71 – 71 72 – 72 73 – 74 75 – 75 76 – 77 77 – 77 78 – 78 79 – 80

Latince

6 nam quod obiectum est de pudicitia quodque omnium accusatorum non criminibus sed vocibus maledictisque celebratum est, id numquam tam acerbe feret M.Marcus Caelius ut eum paeniteat non deformem esse natum. sunt enim ista maledicta pervolgata in in per ς omnis quorum in adulescentia forma et speciesfuit forma et species ς fuit liberalis. sed aliud est male dicere, aliud accusare. accusatio crimen desiderat, rem ut definiat, hominemhominem ςB: hominem ut Pπδ : nomine ut Manutius notet, argumento probet, teste confirmet; maledictio autem nihil habet propositi praeter contumeliam; quae si petulantius iactaturiaciatur Muretus , convicium, si facetius, urbanitas nominatur.

7 quam quidem partem accusationis admiratus sum et moleste tuli potissimum esse Atratino datam. neque enim decebat neque aetas illa postulabat neque, id quod animum advertereanimum advertere ς (cf. Clu. § 1): animadvertere Pπδ poteratis, pudor patiebatur optimi adulescentis in tali illum oratione versari. vellem aliquisaliquis σπδ: aliqui P ex vobis robustioribus hunc male dicendi locum suscepisset; aliquanto liberius et fortius et magis more nostro refutaremus istam male dicendi licentiam. tecum, Atratine, agam leniuslenius agam ςB , quod et pudor tuustuus om. ςB moderatur orationi meae et meummeum om. ςB erga te parentemque tuum beneficium tueri debeodebet ς . illud tamen te esse admonitum volo,