De domo sua ad pontifices

Sections

1 – 1 2 – 3 3 – 4 5 – 6 7 – 7 8 – 8 9 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 32 33 – 34 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 40 41 – 41 42 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 47 48 – 48 49 – 50 50 – 50 51 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 56 57 – 57 58 – 59 60 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 65 66 – 67 68 – 68 69 – 69 70 – 71 72 – 73 74 – 75 76 – 76 77 – 77 78 – 78 79 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 84 85 – 86 87 – 87 88 – 89 90 – 90 91 – 92 92 – 93 94 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 103 104 – 104 105 – 105 106 – 106 107 – 107 108 – 109 110 – 110 111 – 112 113 – 114 115 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 119 120 – 121 122 – 122 123 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 127 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 132 133 – 133 134 – 134 135 – 135 136 – 136 137 – 137 138 – 138 139 – 139 140 – 140 141 – 141 142 – 143 144 – 144 145 – 145 146 – 146 147 – 147

Latince

145 ut, si in illo paene fato rei publicae obieci meum caput pro vestris caerimoniis atque templis perditissimorum civium furori atque ferro, et si iterum, cum ex mea contentione interitus bonorum omnium quaereretur, vos sum testatus, vobis me ac meos commendavi, meque atque meum caput ea condicione devovi ut, si et eo ipso tempore et ante in consulatu meo commodis meis omnibus, emolumentis, praemiis praetermissis cura, cogitatione, vigiliis omnibus nihil nisi de salute meorum civium laborassem, tum mihi re publica aliquando restituta liceret frui, sin autem mea consilia patriae non profuissent, ut perpetuum dolorem avulsus a meis sustinerem: hanc ego devotionem capitis mei, cum ero in meas sedis restitutus, tum denique convictam esse et commissam putabo.