Pro L. Flacco

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – frBob5 frMed – frMed frBob6 – frBob12 6 – 7 8 – 9 10 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 17 – 17 18 – 19 20 – 21 22 – 23 24 – 25 26 – 27 28 – 29 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 38 39 – 40 41 – 41 42 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 47 48 – 49 50 – 51 52 – 52 53 – 54 55 – 56 57 – 57 58 – 59 60 – 61 62 – 63 64 – 64 65 – 65 66 – 67 68 – 69 70 – 71 72 – 73 74 – 74 75 – 76 77 – 78 79 – 80 81 – 82 83 – 84 85 – 86 87 – 88 89 – 90 91 – 92 93 – 94 95 – 96 97 – 98 99 – 100 101 – 102 103 – 103 104 – 105 106 – fr2

İngilizce Latince

28 haec enim ratio ac magnitudo animorum in maioribus nostris fuit ut, cum in privatis rebus suisque sumptibus minimo contenti tenuissimo cultu viverent, in imperio atque in publica dignitate omnia ad gloriam splendoremque revocarent. quaeritur enim in re domestica continentiae laus, in publica dignitatis. quod si etiam praesidi causa classem habuit, quis erit tam iniquus qui reprehendat? 'nulli erant praedones.' quid? nullos fore quis praestare poterat? 'minuis,' inquit, 'gloriam Pompei.' immo tu auges molestiam.

29 ille enim classis praedonum, urbis, portus, receptacula sustulit, pacem maritimam summa virtute atque incredibili celeritate confecit; illud vero neque suscepit neque suscipere debuit ut, si qua uspiam navicula praedonum apparuisset, accusandus videretur. itaque ipse in Asia, cum omnia iam bella terra marique confecisset, classem tamen isdem istis civitatibus imperavit. quod si tum statuit opus esse cum ipsius praesentis nomine tuta omnia et pacata esse poterant, quid, cum ille decessisset, Flacco existimatis statuendum et faciendum fuisse?