Thesauros Literature Oratory Pro P. Sulla

Pro P. Sulla

Pro P. Sulla Cicero, Marcus Tullius
6 quis nostrum adfuit Vargunteio? nemo, ne hic quidem Q. HortensiusQ. om. e , praesertim qui illum solus antea de ambitu defendisset. non enim iam se ullo officio cum illo coniunctum arbitrabatur, cum ille tanto scelere commisso omnium officiorum societatem diremisset. quis nostrum Serv. Sullam, quis Publium Publium P. Lentulum ς , quis M. Laecam, quis C. C. suppl. Manutius Cornelium defendendum putavit, quis eis horumiis horum Garatoni: horum iis πk: his horum cett. adfuit? nemo. quid ita? quia ceteris inin ceteris e causis etiam nocentis viri boni, si necessarii sunt, deserendosdeserendos e: defendendos cett. esse non putant; in hoc crimine non solum levitatis est culpaculpa est Tk: culpa e verum etiam quaedam contagio sceleris, si defendas eumeum om. T quem obstrictum esse patriae parricidioparricidio TEeaπ : om. cett. suspicere.
7 quid? Autronio nonne sodales, non conlegae sui, non veteres amici, quorum ille copia quondam abundarat, non hi omnes qui sunt in re publica principes defuerunt? immo etiam testimonio plerique laeserunt. statuerant tantum illudillud tantum T esse maleficium quod non modo non modo non modo e occultari per se sed etiam aperiri inlustrarique deberetdebet e . quam ob rem quid est quod mirere, si cum isdem me in hac causa vides adesse cum quibus in ceteris intellegis afuisseafuisse Lambinus: affuisse (abf. b2cχ ) codd. ? Nisi vero me unum vis ferum praeter ceteros, me asperum, me inhumanum existimari, me singulari immanitate et crudelitate praeditum.

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme