Pro P. Sulla

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 7 8 – 9 10 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 28 29 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 38 39 – 39 40 – 41 42 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 66 67 – 68 69 – 69 70 – 70 71 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 75 76 – 76 77 – 77 78 – 78 79 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 83 84 – 84 85 – 85 86 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 90 91 – 91 92 – 93

İngilizce Latince

60 iam vero quod obiecitobiecit Tπa: obicit (subicit b1ς ) cett. Pompeianos esse a Sulla impulsos ut ad istam coniurationem atqueatque (ac k) Tπak: et cett. ad hoc nefarium facinus accederent, id cuius modi sit intellegere non possum. an tibi Pompeiani coniurasse videntur? quis hoc dixit umquamdixit umquam Tπ : umquam dixit cett. , aut quae fuit istius rei vel minima suspicio? 'Diiunxitdiiunxit T: disiunxit cett. ,' inquit, 'eos a colonis ut hoc discidio ac dissensione facta oppidum in sua potestate posset perper T: et cett. Pompeianos habere.' primum omnis Pompeianorum colonorumque dissensio delata ad patronos est, cum iam inveterasset ac multos annos esset agitataagitata T: excogitata (exagit. π) cett. ; deinde ita a patronis res cognita est ut nulla in re a ceterorum sententiis Sulla dissenserit; postremo coloni ipsi sic intellegunt, non Pompeianos a Sulla magis quam sese esse defensos.