Pro P. Sulla

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 7 8 – 9 10 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 28 29 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 38 39 – 39 40 – 41 42 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 66 67 – 68 69 – 69 70 – 70 71 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 75 76 – 76 77 – 77 78 – 78 79 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 83 84 – 84 85 – 85 86 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 90 91 – 91 92 – 93

İngilizce Latince

47 tu quoniam minime ignoras consuetudinem dicendi meam, noli hac nova lenitatelenitate nova T abuti mea, noli aculeos orationis meae, qui reconditi sunt, excussos arbitrari, noli id omnino a me putareomnino a me put. T: put. omnino a me cett. esse amissumamissum TEaπ : omissum cett. si quid est tibi remissum atque concessum. Cum illae valent apud me excusationes iniuriae tuae, iratus animus tuus, aetas, amicitia nostra, tum nondum statuo te virium satis habere ut ego tecum luctari et congredi debeam. quod si esses usuusu om. T atque aetate robustior, essem idem qui soleo cum sum lacessitus; nunc tecum sic agam tulisse ut potius iniuriam quam rettulisse gratiam videar.