Thesauros Literature Oratory Pro A. Cluentio

Pro A. Cluentio

Pro A. Cluentio Cicero, Marcus Tullius
Sections
1 – 2 3 – 4 5 – 5 6 – 6 7 – 7 8 – 8 9 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 14 15 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 24 25 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 35 36 – 36 37 – 38 39 – 39 40 – 40 41 – 41 42 – 42 43 – 43 44 – 45 46 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 68 69 – 69 70 – 70 71 – 71 72 – 72 73 – 74 75 – 75 76 – 76 77 – 77 78 – 78 79 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 83 84 – 84 85 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 90 91 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 100 101 – 102 103 – 103 104 – 105 106 – 106 107 – 107 108 – 109 110 – 111 112 – 112 113 – 113 114 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 118 119 – 119 120 – 120 121 – 122 123 – 123 124 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 127 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 133 134 – 134 135 – 135 136 – 136 137 – 137 138 – 138 139 – 139 140 – 140 141 – 141 142 – 142 143 – 143 144 – 144 145 – 146 147 – 147 148 – 148 149 – 149 150 – 150 151 – 151 152 – 152 153 – 153 154 – 154 155 – 156 157 – 157 158 – 158 159 – 159 160 – 160 161 – 161 162 – 162 163 – 164 165 – 166 167 – 167 168 – 168 169 – 170 171 – 171 172 – 173 174 – 174 175 – 175 176 – 176 177 – 177 178 – 179 180 – 180 181 – 181 182 – 182 183 – 183 184 – 184 185 – 186 187 – 187 188 – 188 189 – 189 190 – 190 191 – 191 192 – 192 193 – 194 195 – 195 196 – 196 197 – 197 198 – 198 199 – 200 201 – 201 202 – 202
73 manarat sermo in consilio pecuniae quandam mentionem inter iudices esse versatam. res neque tam fuerat occulta quam erat occultanda, neque tam erat aperta quam rei publicae causa aperienda. in ea obscuritate ac dubitatione omnium Cannutio, perito homini, qui quodam odore suspicionis Staienum corruptum esse sensisset neque dum rem perfectam arbitraretur, placuit repente pronuntiarepronuntiari pauci dett.: Dixerunt. hic tum Oppianicus non magno opere pertimuit; rem a Staieno perfectam esse arbitrabatur.
74 in consilium erant ituri iudices xxxii. sententiis xvi absolutio confici poterat. HSHS Ss, om. cett. xlXL scripsi: XXXX Sbya: DCXL (vel DCLX) quadragena Ms milia in singulos iudices distributamilia... distributa milibus... distributis as eum numerum sententiarum conficere debebant ut ad cumulum spe maiorum praemiorum ipsius Staieni sententia septima decima accederet. atque etiam casu tum, quodquod quodam Sa illud repente erat factum, Staienus ipse non aderat; causam nescio quam apud iudicem defendebat. facile hoc habitus patiebatur, facile Cannutius, at non Oppianicus neque patronus eius L.Lucius Quinctius; qui, cum esset illo tempore tribunus plebis, convicium C.Gaio Iunio iudici quaestionis maximum fecit ut ne sine illoillo P: Aelio St: Staieno cett. in consilium iretur; cumque id ei per viatores consulto neglegentius agi videretur, ipse e publico iudicio ad privatum Staieni iudicium profectus est et illud pro potestate dimitti iussit; Staienum ipse ad subsellia adduxit.

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme