Pro A. Caecina

Sections

1 – 2 3 – 4 5 – 5 6 – 7 8 – 8 9 – 10 11 – 13 14 – 15 16 – 17 18 – 19 20 – 21 22 – 22 23 – 24 25 – 26 27 – 28 29 – 30 31 – 32 33 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 38 39 – 40 41 – 42 43 – 44 45 – 46 47 – 48 49 – 49 50 – 51 52 – 53 54 – 54 55 – 56 57 – 58 59 – 59 60 – 61 62 – 63 64 – 64 65 – 66 67 – 68 69 – 70 71 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 76 77 – 78 79 – 79 80 – 80 81 – 82 83 – 84 85 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 90 91 – 92 93 – 94 95 – 96 97 – 97 98 – 99 100 – 101 102 – 103 104 – 104

İngilizce Latince

80 Cum exemplis uterer multis ex omni memoria antiquitatis a verbo et ab scripto plurimis saepe in rebus ius et aequi bonique rationem esse seiunctam, semperque id valuisse plurimum quod in se auctoritatis habuisset aequitatisque plurimum, consolatus est me et ostendit in hac ipsa causa nihil esse quod laborarem; nam verba ipsa sponsionis facere mecum, si vellem diligenter attendere. 'quonam,' inquam, 'modo?' 'quia certe,' inquit, 'deiectus est Caecina vi hominibus armatis aliquo ex loco; si non ex eo loco quem in locum venire voluit, at ex eo certe unde fugit.' 'quid tum?' 'praetor,' inquit, 'interdixit ut, unde deiectus esset, eo restitueretur, hoc est, quicumque is locus esset unde deiectus esset. Aebutius autem qui fatetur aliquo ex loco deiectum esse Caecinam, is quoniam se restituisse dixit,