Divinatio in Q. Caecilium

Sections

1 – 2 3 – 4 5 – 6 7 – 9 10 – 11 12 – 13 14 – 16 17 – 19 20 – 21 22 – 23 24 – 25 26 – 27 28 – 29 30 – 31 32 – 33 34 – 36 37 – 38 39 – 40 41 – 43 44 – 45 46 – 47 48 – 49 50 – 51 52 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 58 59 – 60 61 – 62 63 – 63 64 – 65 66 – 68 69 – 70 71 – 72 73 – 73

İngilizce Latince

7 quid est, pro deum hominumque fidem, in quo ego rei publicae plus hoc tempore prodesse possim? quid est quod aut populo Romano gratius esse debeat, aut sociis exterisque nationibus optatius esse possit, aut saluti fortunisque omnium magis accommodatum sit? populatae, vexatae, funditus eversae provinciae, socii stipendiariique populi Romani adflicti, miseri, iam nonnon iam L salutis spem sed solacium exitiexitii sol. prd quaerunt.

8 qui iudicia manere apud ordinem senatorium volunt, queruntur accusatores se idoneos non habere: qui accusare possunt, iudiciorum severitatem desiderant. populus Romanus interea, tametsi multis incommodis difficultatibusque adfectus est, tamen nihil aeque in re publica atque illam veterem iudiciorum vim gravitatemque requirit. iudiciorumvim grav. req. iud. om. ex homoeoteleuto DLK, suppl. s. l. p2 desiderio tribunicia potestas efflagitata est, iudiciorum levitatelenitate DG12 ordo quoque alius ad res iudicandas postulatur, iudicum culpa atque dedecore etiam censorium nomen, quod asperius antea populo videri solebat, id nunc poscitur, id iam populare et plausibile factum est.

9 in hac libidine hominum nocentissimorum, in populi Romani cotidiana querimonia, iudiciorum infamia, totius ordinis offensione, cum hoc unum his tot incommodis remedium esse arbitrarer, ut homines idonei atque integri causam rei publicae legumque susciperent, fateor me salutis omnium causa ad eam partem accessisse rei publicae sublevandaesublevandam Vrsinus quae maxime laboraret.