Pro P. Quinctio

Sections

1 – 4 5 – 7 8 – 9 10 – 11 12 – 14 15 – 16 17 – 19 20 – 22 23 – 25 26 – 28 29 – 30 31 – 32 33 – 34 35 – 36 37 – 38 39 – 40 41 – 42 43 – 44 45 – 45 46 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 50 51 – 52 53 – 53 54 – 55 56 – 57 58 – 59 60 – 61 62 – 63 64 – 66 67 – 68 69 – 70 71 – 73 73 – 74 75 – 75 76 – 76 77 – 78 79 – 80 80 – 82 83 – 83 84 – 84 85 – 85 86 – 87 88 – 89 90 – 92 93 – 94 95 – 97 98 – 99

İngilizce Latince

90 in ipsa Gallia cognostis in praedia privata Quincti Sex. Naevium non venisse; denique ex hoc ipso saltu quem per vim expulso socio possedit servos privatos Quincti non omnis eiectos esse. ex quo et ex ceteris dictis, factis cogitatisque Sex. Naevi quivis potest intellegere istum nihil aliud egisse neque nunc agere nisi uti per vim, per iniuriam, per iniquitatem iudici totum agrum, qui communis est, suum facere possit.

91 nunc causa perorata res ipsa et periculi magnitudo, C. Aquili, cogere videtur, ut te atque eos qui tibi in consilio sunt obsecret obtesteturque P. Quinctius per senectutem ac solitudinem suam nihil aliud nisi ut vestrae naturae bonitatique obsequamini, ut, cum veritas cum hoc faciat, plus huius inopia possit ad misericordiam quam illius opes ad crudelitatem.

92 quo die ad te iudicem venimus, eodem die illorum minas quas ante horrebamus neglegere coepimus. si causa cum causa contenderet, nos nostram perfacile cuivis probaturos statuebamus; quod vitae ratio cum ratione vitae decerneret, idcirco nobis etiam magis te iudice opus esse arbitrati sumus. ea res nunc enim in discrimine versatur, utrum possitne se contra luxuriem ac licentiam rusticana illa atque inculta parsimonia defendere an deformata atque ornamentis omnibus spoliata nuda cupiditati petulantiaeque addicatur.