Πρὸς Δημοσθένη περὶ ἀτελείας

Sections

1 – 2 2 – 2 3 – 3 3 – 3 4 – 4 4 – 4 5 – 5 5 – 5 6 – 6 7 – 7 8 – 8 8 – 8 9 – 9 10 – 10 10 – 10 11 – 11 11 – 11 12 – 12 12 – 12 13 – 13 13 – 13 14 – 14 14 – 15 15 – 15 16 – 16 16 – 16 17 – 17 18 – 18 18 – 18 19 – 19 19 – 19 20 – 20 21 – 21 22 – 22 22 – 22 23 – 23 24 – 24 24 – 24 25 – 25 26 – 26 26 – 26 27 – 27 27 – 27 28 – 28 29 – 29 29 – 29 30 – 30 31 – 31 31 – 32 32 – 32 33 – 33 33 – 33

Yunanca

18 ἔτι τοίνυν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ μὲν ἦν καὶ ἀτελείας ἀντιποιεῖσθαι καὶ μηδὲν εἰς τὸ λειτουργεῖν βεβλάφθαι τὴν πόλιν, μανία σαφὴς ἂν ἦν ταῦτα κωλύειν αἱρεῖσθαι, ἃ μήτε τῷ κοινῷ λυμαίνεται καὶ τοῖς μετασχοῦσιν ἔνεστι κέρδος. ὅτε δʼ ἀνάγκη διὰ τὰς ἐν μέρει χάριτας κοινὴν ἡμᾶς ὑποστῆναι ζημίαν, πότερον βέλτιον καὶ λυσιτελέστερον πάντων ὁμοῦ ἢ λόγον ὀλίγων δή τινων σχεῖν; ἄνευ δὲ τούτων ἀτελειῶν μὲν ἐκποδὼν γενομένων οὐδʼ ἡτισοῦν ἔσται ταῖς πόλεσι βλάβη, ἀλλὰ καὶ κέρδος οὔ τοι μικρὸν τὸ πλείους ἂν ἐντεῦθεν τὰς λειτουργίας γενέσθαι, ἐξ ὧν αἱ πόλεις συνίστανται· εἰ δʼ αἱ λειτουργίαι