Περὶ τοῦ παραφθέγματος

Sections

365 – 365 366 – 366 366 – 366 367 – 367 367 – 367 368 – 368 369 – 369 369 – 369 370 – 370 370 – 370 371 – 371 372 – 372 372 – 372 373 – 373 374 – 374 374 – 374 375 – 375 375 – 375 376 – 376 376 – 376 377 – 377 378 – 378 379 – 379 380 – 380 381 – 381 382 – 382 382 – 382 383 – 383 384 – 384 384 – 384 385 – 385 385 – 386 386 – 386 387 – 387 388 – 388 388 – 388 389 – 389 389 – 389 390 – 390 390 – 390 391 – 391 392 – 392 392 – 392 393 – 393 394 – 394 395 – 395 395 – 395 396 – 396 396 – 396 397 – 397 398 – 398 399 – 399 399 – 399 400 – 400 401 – 401

Yunanca

372 Ἀχιλλέα ἃ μὴ δυνατὸς ἦν οὐ προσποιούμενον οὐδʼ ἀλαζονευόμενον. αὐτὰ γὰρ ταῦτα ὧν ἀρτίως ἐμνήσθην, ἐν οἷς ὁ Ἀχιλλεὺς ἐπαρρησιάζετο, ὁμολογίαν τινὰ εἶχεν ἀδελφὴν τοῖς λόγοις τοῦ Ὀδυσσέως, ἐπεὶ κἀκεῖνος οὕτως διορίζεται λέγων ὅτι ἐν πολέμῳ, ἀγορῇ δέ τʼ ἀμείνονές εἰσι καὶ ἄλλοι. ἔχων οὖν ἐνέχυρον ὁ Ὀδυσσεὺς τὴν ἐκείνου ψῆφον καὶ εὖ εἰδὼς ὅτι οὐκ ἀηδῶς τἀληθὲς ἀκούσεται, ἀλλὰ τοῦ αὐτοῦ καὶ λέγειν καὶ ἀκούειν ἐθέλειν ἐστὶ τἀληθῆ· ἐκεῖνά τε σὺ, ἔφη, πολὺ κρείττων ἐμοῦ καὶ ταῦτα ἐγὼ σοῦ τοσοῦτον ἕτερον.