Λευκτρικὸς Α. (ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος)

Sections

407 – 407 408 – 408 408 – 408 409 – 409 409 – 409 410 – 410 411 – 411 411 – 411 412 – 412 412 – 412 413 – 413 414 – 414 414 – 414 415 – 415 415 – 415 416 – 416 417 – 417 417 – 417 418 – 418 418 – 418 419 – 419 419 – 419 420 – 420 420 – 420 421 – 421 421 – 421 422 – 422 422 – 422 423 – 423 423 – 423 424 – 424 424 – 424 425 – 425 426 – 426

Yunanca

422 τοῦ μὲν τοίνυν ἐὰν Λακεδαιμονίοις προσθώμεθα μὴ διαμαρτεῖν ἡμᾶς ἐλπίδος Λακεδαιμονίοις ἡγοῦμαι δεῖν μέλειν. τὸ γὰρ πονηροτάτους ἀνθρώπων ἀποφανθῆναι καὶ πάντας ἐπʼ αὐτοὺς συστῆναι—ὃ γένοιτʼ ἂν, ἐάν τι νεωτερίζειν περὶ τοὺς εὐεργέτας ἐπιχειρῶσιν—ἐκείνοις, οὐχ ἡμῖν δή που διαφέρει. ὥστʼ εἰ ἄρα καὶ ἀρτίως ἐσφαλλόμην, κἂν παρακινήσωσί τί ποτε ὕστερον, περὶ αὐτῶν, οὐ περὶ ἡμῶν κακῶς ἔσονται βεβουλευμένοι. τὴν δὲ ὑπὲρ τοῦ μὴ γενέσθαι Θηβαίους ἰσχυροὺς πρόνοιαν ὑμᾶς αὐτοὺς δή που ποιεῖσθαι δεῖ· τοῦτο γὰρ ὑμῖν, οὐκέτʼ ἐκείνοις κινδυνεύεται. οὐ μὴν οὐδʼ ἂν συμμαχήσωμεν τοῖς Θηβαίοις, πίστιν ἐνοῦσαν καθορῶ. ὅταν γὰρ