Ἱεροὶ λόγοι δεύτερος

Sections

291 – 291 292 – 292 292 – 292 293 – 293 293 – 293 294 – 294 295 – 295 295 – 295 296 – 296 297 – 297 297 – 297 298 – 298 299 – 299 299 – 299 300 – 300 301 – 301 301 – 301 302 – 302 302 – 302 303 – 303 304 – 304 304 – 304 305 – 305 306 – 306 307 – 307 308 – 308 308 – 308 309 – 309

Yunanca

304 δὲ νύκτες ἀνθʼ ἡμερῶν ἦσαν ἄγρυπνοι. τίς κεν ἐκεῖνα πάντα γε μυθήσαιτο καταθνητῶν ἀνθρώπων; οὐ γὰρ πεντάετες οὐδʼ ἑξάετες οὐκ ἀρκεῖ. ἀλλʼ οὐκ ἐλαττόνων ἴσως ἐστὶ χρόνων ἡ διήγησις ἢ ἐν ὅσοις τὰ πράγματα ἐγίγνετο. εἰ δὴ ταῦτά τις προσλογίσαιτο καὶ σκέψαιτο ἐφʼ ὅσων καὶ οἵων τῶν παθημάτων καὶ ὁποίας τῆς περὶ ταῦτα ἀνάγκης εἰς θάλατταν καὶ ποταμοὺς καὶ φρέατα ἐκόμιζε, καὶ τῷ χειμῶνι μάχεσθαι προσέταττε, φήσει πᾶν ὡς ἀληθῶς περαιτέρω θαυμάτων εἶναι, καὶ τοῦ τε θεοῦ τὴν δύναμιν καὶ τὴν πρόνοιαν μειζόνως ὄψεται, κἀμοὶ συνησθήσεται τῆς τιμῆς ἣν ἐτιμώμην, καὶ οὐκ ἂν τῆς ἀσθενείας μᾶλλον συνάχθοιτο.