Παναθηναϊκός

Sections

91 – 91 92 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 102 103 – 103 104 – 104 105 – 105 105 – 106 106 – 106 107 – 107 108 – 108 108 – 108 109 – 109 110 – 110 111 – 111 112 – 112 112 – 112 113 – 113 114 – 114 115 – 115 115 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 118 119 – 119 119 – 119 120 – 120 121 – 121 121 – 121 122 – 122 123 – 123 123 – 123 124 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 127 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 132 133 – 133 134 – 134 135 – 135 136 – 136 136 – 136 137 – 137 138 – 138 138 – 139 139 – 139 140 – 140 141 – 141 142 – 142 142 – 142 143 – 143 144 – 144 145 – 145 145 – 145 146 – 146 147 – 147 147 – 147 148 – 148 148 – 148 149 – 149 150 – 150 151 – 151 152 – 152 153 – 153 154 – 154 155 – 155 156 – 156 156 – 156 157 – 157 158 – 158 158 – 158 159 – 159 160 – 160 161 – 161 162 – 162 162 – 162 163 – 163 164 – 164 164 – 164 165 – 165 166 – 166 166 – 166 167 – 167 168 – 168 169 – 169 169 – 169 170 – 170 171 – 171 172 – 172 172 – 172 173 – 173 174 – 174 174 – 174 175 – 175 176 – 176 177 – 177 177 – 177 178 – 178 179 – 179 179 – 179 180 – 180 181 – 181 182 – 182 182 – 182 183 – 183 184 – 184 184 – 184 185 – 185 185 – 185 186 – 186 187 – 187 187 – 187 188 – 188 189 – 189 189 – 189 190 – 190 191 – 191 192 – 192 192 – 192 193 – 193 194 – 194 195 – 195 196 – 196 197 – 197

Yunanca

196 παραδείγματα; ἢ ποίοις ἂν λόγοις χρησάμενος βέλτιον ἂν παρακελεύσαιτο; ἀλλʼ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν; ἀλλʼ αὐτὴ τούτων ἡγεμών. ἀλλʼ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις καὶ τῇ τῶν κατὰ τὴν πόλιν διοικήσει; καὶ τίς δήμων αὐτὸς ὀξύτερος καὶ πραότερος, ἢ τίνες δημαγωγοὶ μᾶλλον ἄξιοι θαυμάσαι; ἀλλʼ ἐν τῇ τῶν λόγων ἀσκήσει καὶ τῆς λοιπῆς σοφίας; ἀλλʼ ἔτι καὶ νῦν ἐνταῦθα πάντες συνέρχονται· καὶ τὰ γένη τῶν φιλοσόφων οὐ τέθνηκε τῇ τῆς πόλεως ἀγαθῇ τύχῃ, χωρὶς τοῦ καὶ τοὺς ὅπου δὴ γῆς ἀναγκαίως ἔχειν ἅμα τῶν τε λόγων καὶ τῶν Ἀθηναίων μεμνῆσθαι, καὶ μηδέποτε ἐκβαλεῖν ἂν ἐκ τῆς ψυχῆς τὸ εἴδωλον, ὥσπερ ἐν κατόπτρῳ τοῖς λόγοις ἐμβλέποντας. καὶ γάρ τοι πᾶσι μὲν ἀνθρώποις οὕτως αἰδέσιμον τοὔνομα καὶ τοὔδαφος τῆς πόλεως ὡς οὐδὲν ἄλλο ἓν καὶ τὸ αὐτὸ καὶ οὔτʼ ἰδιῶται οὔτε βασιλεῖς μικρὰ ἄττα ἐτίμησαν, ἀλλʼ οὕτως ὥστʼ αὐτοὺς ἀγάλλεσθαι ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν τιμῶν αἷς ἐπεδείκνυντο. φανερὰ δὲ καὶ ἡ παρʼ αὐτῶν τῶν θεῶν εὔνοια καὶ ψῆφος καὶ διὰ τοῦ κοινοῦ μάντεως καὶ ἐξηγητοῦ τοῦ πατρῴου τῇ πόλει, θύειν τε ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων τὴν προηροσίαν κελευόντων καὶ μητρόπολιν τῶν καρπῶν αὐτὴν ἐπονομαζόντων, ἔτι δὲ στεφανηφορεῖν ἀξιούντων, ὡς διὰ βίου νικῶσαν. ἀετόν τε ἐν νεφέλαις αὐτὴν ὁ θεὸς καλεῖ πρὸς τἄλλα πολίσματα. μόνῃ δʼ, ὡς ἔοικε, ταύτῃ πόλεων δύο τἀναντία συμβέβηκε· πλεῖστά τε γὰρ καὶ κάλλιστʼ ἀνθρώποις εἴρηται περὶ ταύτης καὶ οὐκ ἔστιν ἥτις ἐλαττόνων τετύχηκε. πρὸ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων τεθαύμασται, ἄξιον δʼ αὑτῆς οὐδὲν ἤκουσε. πρότερον μὲν οὖν ἠγάμην ἀκούων τὸ τῆς σοφίας πρυτανεῖον καὶ τὴν τῆς Ἑλλάδος ἑστίαν καὶ τὸ ἔρεισμα καὶ ὅσα τοιαῦτα εἰς τὴν πόλιν ᾔδετο, νῦν δέ μοι δοκεῖ πάντα ταῦτα εἴσω πίπτειν. ἀλλʼ εἴ τινα χρὴ πόλιν θεῶν ὕπαρχον ἢ συγγενῆ προσειπεῖν ἢ τῆς φύσεως τῆς ἀνθρωπείας εἰκόνα καὶ ὅρον, ἥδʼ ἄν μοι δοκεῖ δικαίως κληθῆναι.

← Previous 135 / 136 Next →

Şifre Yenileme