Thesauros Literature Oratory Παναθηναϊκός

Παναθηναϊκός

Παναθηναϊκός Aristides, Aelius
Sections
91 – 91 92 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 102 103 – 103 104 – 104 105 – 105 105 – 106 106 – 106 107 – 107 108 – 108 108 – 108 109 – 109 110 – 110 111 – 111 112 – 112 112 – 112 113 – 113 114 – 114 115 – 115 115 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 118 119 – 119 119 – 119 120 – 120 121 – 121 121 – 121 122 – 122 123 – 123 123 – 123 124 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 127 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 132 133 – 133 134 – 134 135 – 135 136 – 136 136 – 136 137 – 137 138 – 138 138 – 139 139 – 139 140 – 140 141 – 141 142 – 142 142 – 142 143 – 143 144 – 144 145 – 145 145 – 145 146 – 146 147 – 147 147 – 147 148 – 148 148 – 148 149 – 149 150 – 150 151 – 151 152 – 152 153 – 153 154 – 154 155 – 155 156 – 156 156 – 156 157 – 157 158 – 158 158 – 158 159 – 159 160 – 160 161 – 161 162 – 162 162 – 162 163 – 163 164 – 164 164 – 164 165 – 165 166 – 166 166 – 166 167 – 167 168 – 168 169 – 169 169 – 169 170 – 170 171 – 171 172 – 172 172 – 172 173 – 173 174 – 174 174 – 174 175 – 175 176 – 176 177 – 177 177 – 177 178 – 178 179 – 179 179 – 179 180 – 180 181 – 181 182 – 182 182 – 182 183 – 183 184 – 184 184 – 184 185 – 185 185 – 185 186 – 186 187 – 187 187 – 187 188 – 188 189 – 189 189 – 189 190 – 190 191 – 191 192 – 192 192 – 192 193 – 193 194 – 194 195 – 195 196 – 196 197 – 197
103 ἀλλὰ τῷ φθῆναι κατασχόντες, καὶ ξένους ὀνομάζουσι τοὺς δευτέρους ἐλθόντας, ἀγνοοῦντες ὅτι πάντες ὁμοίως εἰσὶ ξένοι, μᾶλλον δὲ αὐτοὶ ξένοι πρῶτοι, καὶ τοσοῦτον τῶν δημοποιήτων, οὓς αὐτοὶ ποιοῦνται, διαφέρουσιν, ὅσον οὐ κριθέντες ἄξιοι τῆς πολιτείας, ἀλλʼ εἰσβιασάμενοι προὐβάλοντο τὴν πατρίδα, ὥσπερ ὅπλων ἀπορίᾳ τῷ φανέντι χρησάμενοι· μόνοις δʼ ὑμῖν ὑπάρχει καθαρὰν εὐγένειάν τε καὶ πολιτείαν αὐχῆσαι. καὶ δυοῖν ὄντοιν ὀνομάτοιν ἑκάτερον κύριόν ἐστι τῇ χώρᾳ διὰ τὸ ἕτερον· εἰκότως. οἵ τε γὰρ ξένοι διὰ τοὺς ἄλλους πολίτας γνησίους ὄντας ἐνέχονται τῷ προσρήματι οἵ τε πολῖται βεβαιοῦσι τὴν ἐπωνυμίαν τῷ καθαροὶ ξένων εἶναι τὸ ἐξ ἀρχῆς· οὔκουν ἐξούλης γε μόνοις ὑμῖν, εἰ οἷόν τʼ ἐστὶν εἰπεῖν, οὐδʼ ἂν εἷς λάχοι τῆς γῆς, οὐ μᾶλλόν γε ἢ τῆς μητρός τινι. καὶ τοίνυν μόνοις τοῖς τῇδε γενομένοις δημοποιήτοις οὐκ ἔπεστι γέλως· ὄντες γὰρ ἅπαντες φύσει πολῖται τῆς χώρας νόμῳ τοῖς ἄλλοις τὴν τιμὴν ἀπενείματε· τῶν δʼ ἄλλων οἱ πλεῖστοι κινδυνεύουσι νόθοι νόθους εἰσποιεῖσθαι, χρόνῳ τὴν ἀρχαίαν φύσιν διαφθείραντες, ὥσπερ ἐν συνοικίᾳ τῇ πάσῃ γῇ ζῶντες, ἐκ περιόδων καλοῦντες οἰκείαν οἱ τελευταῖοι τῶν ἄλλων οἰκησάμενοι. καί μοι δοκεῖ τις ἂν εἰπεῖν παραιτησάμενος τὸν φθόνον ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι τὰς πόλεις οἰκοῦσιν, ὥσπερ στρατόπεδα, οἷς κατέλαβον ἐμμείναντες, μόνοις δὲ τοῖς ταύτης ἐγγόνοις τῆς χώρας ἡ πόλις ἐστὶ κυρία καὶ μόνη πόλεων, ἢ κομιδῆ γε ἐν ὀλίγαις ἑστίαν ἀκίνητον πρυτανείου δικαίως νέμει.
103 πολλῶν δὲ ἐπιρρεόντων καὶ πάντων αὐτὸ ἕκαστον εἰπεῖν ἐπειγόντων αἱροῦμαι τὸ τῇ φύσει δεύτερον καὶ τὸ

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme