περὶ τῆς παραπρεσβείας

Sections

1 – 2 3 – 6 7 – 9 10 – 12 13 – 15 16 – 17 18 – 20 21 – 23 24 – 27 28 – 30 31 – 33 34 – 36 37 – 39 40 – 41 42 – 44 45 – 48 49 – 51 52 – 54 55 – 58 59 – 61 62 – 64 65 – 67 68 – 70 71 – 74 75 – 77 78 – 80 81 – 83 84 – 86 87 – 89 90 – 91 92 – 93 94 – 95 96 – 98 99 – 102 103 – 110 111 – 113 114 – 116 117 – 119 120 – 122 123 – 125 126 – 128 129 – 131 132 – 134 135 – 137 138 – 140 141 – 143 144 – 146 147 – 148 149 – 150 151 – 153 154 – 156 157 – 159 160 – 162 163 – 166 167 – 169 170 – 172 173 – 174 175 – 177 178 – 179 180 – 181 182 – 184 185 – 188 189 – 191 192 – 194 195 – 197 198 – 200 201 – 204 205 – 208 209 – 211 212 – 214 215 – 218 219 – 220 221 – 222 223 – 225 226 – 228 229 – 231 232 – 234 235 – 237 238 – 239 240 – 242 243 – 245 246 – 247 247 – 249 250 – 252 253 – 255 255 – 255 256 – 258 259 – 261 262 – 264 265 – 266 267 – 268 269 – 271 272 – 274 275 – 277 278 – 279 280 – 282 283 – 285 286 – 288 289 – 292 293 – 295 296 – 298 299 – 301 302 – 304 305 – 307 308 – 309 310 – 311 312 – 313 314 – 316 317 – 319 320 – 323 324 – 326 327 – 330 331 – 332 333 – 334 335 – 337 338 – 341 342 – 343

İngilizce Yunanca

269 ἔστι δʼ ὑμῖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, περὶ τούτων μόνοις τῶν πάντων ἀνθρώπων οἰκείοις χρῆσθαι παραδείγμασι, καὶ τοὺς προγόνους, οὓς ἐπαινεῖτε δικαίως, ἔργῳ μιμεῖσθαι. καὶ γὰρ εἰ μὴ τὰς μάχας μηδὲ τὰς στρατείας μηδὲ τοὺς κινδύνους, ἐν οἷς ἦσαν ἐκεῖνοι λαμπροί, συμβαίνει καιρός, ἀλλʼ ἄγεθʼ ἡσυχίαν ὑμεῖς ἐν τῷ παρόντι, ἀλλὰ τό γʼ εὖ φρονεῖν αὐτῶν μιμεῖσθε.

270 τούτου γὰρ πανταχοῦ χρεία, καὶ οὐδέν ἐστι πραγματωδέστερον οὐδʼ ὀχληρότερον τὸ καλῶς φρονεῖν τοῦ κακῶς, ἀλλʼ ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ νυνὶ καθήμενος ὑμῶν ἕκαστος, ἂν μὲν ἃ χρὴ γιγνώσκῃ περὶ τῶν πραγμάτων καὶ ψηφίζηται, βελτίω τὰ κοινὰ ποιήσει τῇ πόλει καὶ ἄξια τῶν προγόνων πράξει, ἂν δʼ ἃ μὴ δεῖ, φαυλότερα, καὶ ἀνάξια τῶν προγόνων ποιήσει. τί οὖν ἐκεῖνοι περὶ τούτων ἐφρόνουν; ταυτὶ λαβὼν ἀνάγνωθι, γραμματεῦ· δεῖ γὰρ ὑμᾶς ἰδεῖν ὅτι ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ἔργοις ῥᾳθυμεῖτε, ὧν θάνατον κατεγνώκασιν οἱ πρόγονοι. λέγε.

270 ΣΤΗΛΗ.

271 ἀκούετʼ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν γραμμάτων λεγόντων Ἄρθμιον τὸν Πυθώνακτος τὸν Ζελείτην ἐχθρὸν εἶναι καὶ πολέμιον τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων καὶ τῶν συμμάχων αὐτὸν καὶ γένος πᾶν. διὰ τί; ὅτι τὸν χρυσὸν τὸν ἐκ τῶν βαρβάρων εἰς τοὺς Ἕλληνας ἤγαγεν. οὐκοῦν ἔστιν, ὡς ἔοικεν, ἐκ τούτων ἰδεῖν ὅτι οἱ πρόγονοι μὲν ὑμῶν, ὅπως μηδʼ ἄλλος ἀνθρώπων μηδεὶς ἐπὶ χρήμασι μηδὲν ἐργάσεται κακὸν τὴν Ἑλλάδα, ἐφρόντιζον, ὑμεῖς δʼ οὐδὲ τὴν πόλιν αὐτὴν ὅπως μηδεὶς τῶν πολιτῶν ἀδικήσει προορᾶσθε.

← Previous 92 / 117 Next →

Şifre Yenileme