περὶ τῆς παραπρεσβείας

Sections

1 – 2 3 – 6 7 – 9 10 – 12 13 – 15 16 – 17 18 – 20 21 – 23 24 – 27 28 – 30 31 – 33 34 – 36 37 – 39 40 – 41 42 – 44 45 – 48 49 – 51 52 – 54 55 – 58 59 – 61 62 – 64 65 – 67 68 – 70 71 – 74 75 – 77 78 – 80 81 – 83 84 – 86 87 – 89 90 – 91 92 – 93 94 – 95 96 – 98 99 – 102 103 – 110 111 – 113 114 – 116 117 – 119 120 – 122 123 – 125 126 – 128 129 – 131 132 – 134 135 – 137 138 – 140 141 – 143 144 – 146 147 – 148 149 – 150 151 – 153 154 – 156 157 – 159 160 – 162 163 – 166 167 – 169 170 – 172 173 – 174 175 – 177 178 – 179 180 – 181 182 – 184 185 – 188 189 – 191 192 – 194 195 – 197 198 – 200 201 – 204 205 – 208 209 – 211 212 – 214 215 – 218 219 – 220 221 – 222 223 – 225 226 – 228 229 – 231 232 – 234 235 – 237 238 – 239 240 – 242 243 – 245 246 – 247 247 – 249 250 – 252 253 – 255 255 – 255 256 – 258 259 – 261 262 – 264 265 – 266 267 – 268 269 – 271 272 – 274 275 – 277 278 – 279 280 – 282 283 – 285 286 – 288 289 – 292 293 – 295 296 – 298 299 – 301 302 – 304 305 – 307 308 – 309 310 – 311 312 – 313 314 – 316 317 – 319 320 – 323 324 – 326 327 – 330 331 – 332 333 – 334 335 – 337 338 – 341 342 – 343

İngilizce Yunanca

256 ἀκούετʼ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, περὶ τῶν τοιούτων ἀνθρώπων οἷα Σόλων λέγει, καὶ περὶ τῶν θεῶν, οὕς φησι τὴν πόλιν σῴζειν. ἐγὼ δʼ ἀεὶ μὲν ἀληθῆ τὸν λόγον τοῦτον ἡγοῦμαι καὶ βούλομαι, ὡς ἄρʼ οἱ θεοὶ σῴζουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν· τρόπον δέ τινʼ ἡγοῦμαι καὶ τὰ νῦν συμβεβηκότα πάντʼ ἐπὶ ταῖς εὐθύναις ταυταισὶ δαιμονίας τινὸς εὐνοίας ἔνδειγμα τῇ πόλει γεγενῆσθαι.

257 σκοπεῖτε γάρ. ἄνθρωπος πολλὰ καὶ δεινὰ πρεσβεύσας, καὶ χώρας ἐκδεδωκὼς ἐν αἷς τοὺς θεοὺς ὑφʼ ὑμῶν καὶ τῶν συμμάχων τιμᾶσθαι προσῆκεν, ἠτίμωσʼ ὑπακούσαντά τινʼ αὐτοῦ κατήγορον. ἵνα τί; ἵνα μήτʼ ἐλέου μήτε συγγνώμης ἐφʼ οἷς αὐτὸς ἠδίκηκεν τύχῃ. ἀλλὰ καὶ κατηγορῶν ἐκείνου κακῶς λέγειν προείλετʼ ἐμέ, καὶ πάλιν ἐν τῷ δήμῳ γραφὰς ἀποίσειν καὶ τοιαῦτʼ ἠπείλει. ἵνα τί; ἵνʼ ὡς μετὰ πλείστης συγγνώμης παρʼ ὑμῶν ὁ τὰ τούτου πονηρεύματʼ ἀκριβέστατʼ εἰδὼς ἐγὼ καὶ παρηκολουθηκὼς ἅπασι κατηγορῶ.

258 ἀλλὰ καὶ διακρουόμενος πάντα τὸν ἔμπροσθεν χρόνον εἰσελθεῖν εἰς τοιοῦτον ὑπῆκται καιρὸν ἐν ᾧ τῶν ἐπιόντων ἕνεκα, εἰ μηδενὸς ἄλλου, οὐχ οἷόν τʼ οὐδʼ ἀσφαλὲς ὑμῖν δεδωροδοκηκότα τοῦτον ἀθῷον ἐᾶσαι· ἀεὶ μὲν γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, προσήκει μισεῖν καὶ κολάζειν τοὺς προδότας καὶ δωροδόκους, μάλιστα δὲ νῦν ἐπὶ καιροῦ τοῦτο γένοιτʼ ἂν καὶ πάντας ὠφελήσειεν ἀνθρώπους κοινῇ.

← Previous 87 / 117 Next →

Şifre Yenileme