Thesauros Literature Lyric Poetry Silvae

Silvae

Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)

Şiir 4

 
Estis, io, superi, nec inexorabile Clotho
 
volvit opus, videt alma pios Astraea Iovique
 
conciliata redit dubitataque sidera cernit
 
Gallicus, es caelo. dive. es, Germanice. cordi
 
—quis neget?—: erubuit tanto spoliare ministro 5
 
imperium Fortuna tuum. stat proxima cervix
 
ponderis immensi damnosaque fila senectae
 
exuit atque alios melior revirescit in annos,
 
ergo alacres, quae signa colunt urbana, cohortes
 
inque sinum quae saepe tuum fora turbida questum 10
 
confugiunt, leges urbesque ubicumque togatae.
 
quae tua longinquis implorant iura querelis,
 
certent laetitia, nosterque ex ordine collis
 
confremat et sileant peioris murmura famae!
 
quippe manet longumque aevo redeunte manebit. 15
 
quem penes intrepidae mitis custodia Romae,
 
nec tantum induerint fatis nova saecula crimen
 
aut instaurati peccaverit ara Tarenti.
 
Ast ego nec Phoebum, quamquam mihi surda sine illo
 
plectra, nec Aonias decima cum Pallade divas 20
← Önceki bölüm Şiir 4 · 1 / 7 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme