Thesauros › Literature › Lyric Poetry › Silvae

Silvae

←
Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
LAT
Bölümler
Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–107 Şiir 2 1–277 Şiir 3 1–110 Şiir 4 1–131 Şiir 5 1–65 Şiir 6 1–102 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–234 Şiir 2 1–155 Şiir 3 1–77 Şiir 4 1–37 Şiir 5 1–30 Şiir 6 1–105 Şiir 7 1–135 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–186 Şiir 2 1–143 Şiir 3 1–216 Şiir 4 1–106 Şiir 5 1–112 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–47 Şiir 2 1–67 Şiir 3 1–163 Şiir 4 1–105 Şiir 5 1–60 Şiir 6 1–109 Şiir 7 1–56 Şiir 8 1–62 Şiir 9 1–55 Şiir pr 56–56 Şiir 1 1–262 Şiir 2 1–180 Şiir 3 1–293 Şiir 4 1–19 Şiir 5 1–87 Şiir post 1–4
Latince

Şiir 5

 
adsit et alterno mecum clamore fatiscat:
 
vincetur lacrimis, et te, Natura, pudebit.
 
tanta mihi feritas, tanta est insania luctus,
 
hoc quoque cum nitor ter dena luce peracta
 
adclinis tumulo et planctus in carmina verto 25
 
discordesque modos et singultantia verba
 
molior: orsa lyrae vis est atque ira tacendi
 
impatiens, sed nec solitae mihi vertice laurus
 
nec fronti vittatus honos, en taxea marcet
 
silva comis, hilaresque hederas plorata cupressus 30
 
excludit ramis; nec eburno pollice chordas
 
pulso, sed incertam digitis errantibus amens
 
scindo chelyn. iuvat heu, iuvat inlaudabile carmen
 
fundere et incompte miserum nudare dolorem,
 
sic merui? sic me cantuque habituque nefastum 35
 
aspiciant superi? pudeat Thebasque novumque
 
Aeaciden? nil iam placidum manabit ab ore?
 
ille ego qui—quotiens!—blande matrumque patrumque
 
vulnera, qui viduos potui mulcere dolores,
 
ille ego lugentum mitis solator, acerbis 40
← Önceki Şiir 5 · 2 / 5 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme