Thesauros › Literature › Lyric Poetry › Silvae

Silvae

←
Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
LAT
Bölümler
Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–107 Şiir 2 1–277 Şiir 3 1–110 Şiir 4 1–131 Şiir 5 1–65 Şiir 6 1–102 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–234 Şiir 2 1–155 Şiir 3 1–77 Şiir 4 1–37 Şiir 5 1–30 Şiir 6 1–105 Şiir 7 1–135 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–186 Şiir 2 1–143 Şiir 3 1–216 Şiir 4 1–106 Şiir 5 1–112 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–47 Şiir 2 1–67 Şiir 3 1–163 Şiir 4 1–105 Şiir 5 1–60 Şiir 6 1–109 Şiir 7 1–56 Şiir 8 1–62 Şiir 9 1–55 Şiir pr 56–56 Şiir 1 1–262 Şiir 2 1–180 Şiir 3 1–293 Şiir 4 1–19 Şiir 5 1–87 Şiir post 1–4
Latince

Şiir 3

 
quis deus, unde ignes, quae ducat semita solem,
 
quae minuat Phoeben quaeque integrare latentem
 
causa queat, notique modos extendis Arati,
 
seu tu Lethaei secreto in gramine campi
 
concilia heroum iuxta manesque beatos. 25
 
Maeonium Ascraeumque senem, non segnior umbra
 
accolis alternumque sonas et carmina misces:
 
da vocem magno, pater, ingeniumque dolori,
 
nam me ter relegens caelo terque ora retexens
 
Luna videt residem nullaque Heliconide tristes 30
 
solantem curas; tuus ut mihi vultibus ignis
 
inrubuit cineremque oculis umentibus hausi,
 
vilis honos studiis, vix haec in munera solvo
 
primum animum, tacitisque situm depellere curis
 
nunc etiam labente manu nec lumine sicco 35
 
ordior adclinis tumulo, quo molle quiescis
 
iugera nostra tenens, ubi post Aeneia fata
 
stellatus Latiis ingessit montibus Albam
 
Ascanius, Phrygio dum pingues sanguine campos
 
odit et infaustae regnum dotale novercae. 40
← Önceki Şiir 3 · 2 / 15 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme