Thesauros › Literature › Lyric Poetry › Silvae

Silvae

←
Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
LAT
Bölümler
Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–107 Şiir 2 1–277 Şiir 3 1–110 Şiir 4 1–131 Şiir 5 1–65 Şiir 6 1–102 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–234 Şiir 2 1–155 Şiir 3 1–77 Şiir 4 1–37 Şiir 5 1–30 Şiir 6 1–105 Şiir 7 1–135 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–186 Şiir 2 1–143 Şiir 3 1–216 Şiir 4 1–106 Şiir 5 1–112 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–47 Şiir 2 1–67 Şiir 3 1–163 Şiir 4 1–105 Şiir 5 1–60 Şiir 6 1–109 Şiir 7 1–56 Şiir 8 1–62 Şiir 9 1–55 Şiir pr 56–56 Şiir 1 1–262 Şiir 2 1–180 Şiir 3 1–293 Şiir 4 1–19 Şiir 5 1–87 Şiir post 1–4
Latince

Şiir 3

 
conubia, unus amor. certe seiungere matrem
 
iam gelidis nequeo bustis: te sentit habetque,
 
te videt et tumulos ortuque obituque salutat,
 
ut Pharios aliae ficta pietate dolores
 
Mygdoniosque colunt et non sua funera plorant. 245
 
Quid referam expositos servato pondere mores?
 
quae pietas, quam vile lucrum, quae cura pudoris,
 
quantus amor recti? rursumque, ubi dulce remitti,
 
gratia quae dictis? animo quam nulla senectus?
 
his tibi pro meritis famam laudesque benignas 250
 
iudex cura deum nulloque e vulnere tristem
 
concessit, raperis. genitor, non indigus aevi,
 
non nimius, trinisque decem quinquennia lustris
 
iuncta ferens, sed me pietas numerare dolorque
 
non sinit, o Pylias aevi transcendere metas 255
 
et Teucros aequare senes, o digne videre
 
me similem! sed nec leti tibi ianua tristis:
 
quippe leves causae, nec segnis labe senili
 
exitus instanti praemisit membra sepulcro,
 
sed te torpor iners et mors imitata quietem 260
← Önceki Şiir 3 · 13 / 15 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme