Thesauros › Literature › Lyric Poetry › Silvae

Silvae

←
Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
LAT
Bölümler
Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–107 Şiir 2 1–277 Şiir 3 1–110 Şiir 4 1–131 Şiir 5 1–65 Şiir 6 1–102 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–234 Şiir 2 1–155 Şiir 3 1–77 Şiir 4 1–37 Şiir 5 1–30 Şiir 6 1–105 Şiir 7 1–135 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–186 Şiir 2 1–143 Şiir 3 1–216 Şiir 4 1–106 Şiir 5 1–112 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–47 Şiir 2 1–67 Şiir 3 1–163 Şiir 4 1–105 Şiir 5 1–60 Şiir 6 1–109 Şiir 7 1–56 Şiir 8 1–62 Şiir 9 1–55 Şiir pr 56–56 Şiir 1 1–262 Şiir 2 1–180 Şiir 3 1–293 Şiir 4 1–19 Şiir 5 1–87 Şiir post 1–4
Latince

Şiir 2

 
accipiat, quantum ferus exsultabit Araxes!
 
quanta Caledonios attollet gloria campos!
 
cum tibi longaevus referet trucis incola terrae:
 
‘hic suetus dare iura parens, hoc caespite turmas
 
adfari; late speculas castellaque longe 145
 
—aspicis?—ille dedit cinxitque haec moenia fossa;
 
belligeris haec dona deis, haec tela dicavit
 
—cernis adhuc titulos—; hunc ipse vocantibus armis
 
induit, hunc regi rapuit thoraca Britanno.’
 
qualiter in Teucros victricia bella paranti 150
 
ignotum Pyrrho Phoenix narrabat Achillem.
 
Felix, qui viridi fidens, Optate, iuventa
 
durabis quaecumque vias vallumque subibis,
 
forsan et ipse latus—sic numina principis adsint—
 
cinctus et unanimi comes indefessus amici, 155
 
quo Pylades ex more pius, quo Dardana gessit
 
bella Menoetiades. quippe haec concordia vobis,
 
hic amor est duretque precor! nos fortior aetas
 
iam fugit; hinc votis animum precibusque iuvabo,
 
et mihi! sed questus solitos si forte ciebo 160
← Önceki Şiir 2 · 8 / 9 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme