Şiir 2
Iamque alio moliris iter nec deside passu
ire paras; nondum validae tibi signa iuventae
inrepsere genis, et adhuc tenor integer aevi.
nec genitor iuxta; fatis namque haustus iniquis
occidit et geminam prolem sine praeside linquens.
65
nec saltem teneris ostrum puerile lacertis
exuit albentique umeros induxit amictu,
quem non corrupit pubes effrena novaeque
libertas properata togae! ceu nescia falcis
silva comas tollit fructumque exspirat in umbras.
70
at tibi Pieriae tenero sub pectore curae
et pudor et docti legem sibi dicere mores;
tunc hilaris probitas et frons tranquilla nitorque
luxuriae confine tenens pietasque per omnes
dispensata modos; aequaevo cedere fratri
75
mirarique patrem miseraeque ignoscere matri,
admonuit fortuna domus, tibine illa nefanda
pocula letalesque manu componere sucos
evaluit, qui voce potes praevertere morsus
serpentum atque omnes vultu placare novercas?
80
