Şiir 2
Rura meus Tyrrhena petit saltusque Tagetis
Crispinus; nec longa mora est aut avia tellus,
sed mea secreto velluntur pectora morsu,
udaque turgentes impellunt lumina guttas,
ceu super Aegaeas hiemes abeuntis amici
5
vela sequar spectemque ratem iam fessus ab altis
rupibus atque oculos longo querar aere vinci.
Quid ': si militiae iam te, puer inelite, primae
clara rudimenta et castrorum dulce voearet
auspicium, quanto manarent gaudia fletu
10
quosve darem amplexus! etiamne optanda propinquis
tristia: et octonos bis iam tibi circuit orbes
vita. sed angustis animus robustior annis,
succumbitque oneri et mentem sua non capit aetas,
nec mirum: non te series inhonora parentum
15
obscurum proavis et priscae lucis egentem
plebeia de stirpe tulit: non sanguine cretus
turmali trabeaque recens et paupere clavo
augustam sedem et Latii penetrale senatus
advena pulsasti, sed praecedente tuorum
20