Şiir 1
protinus et saeva proturbet gaudia dextra?
florebant hilares inconcussique penates:
nil maestum, quid enim, quamvis infida levisque,
Caesare tam dextro posset Fortuna timeri?
invenere viam liventia Fata, piumque
145
intravit vis saeva larem, sic plena maligno
adflantur vineta noto. sic alta senescit
imbre seges nimio, rapidae sic obvia puppi
invidet et velis adnubilat aura secundis,
carpitur eximium Fato Priscilla decorem;
150
qualiter alta comam silvarum gloria pinus
seu Iovis igne malo seu iam radice soluta
deficit et nulli spoliata remurmurat aurae,
quid probitas aut casta fides, quid numina prosunt
culta deum? furvae miseram circum undique leti
155
vallavere plagae, tenduntur dura sororum
licia et exacti superest pars ultima fili.
nil famuli coetus, nil ars operosa medentum
auxiliata malis: comites tamen undique ficto
spem simulant vultu, flentem notat illa maritum,
160
