Thesauros › Literature › Lyric Poetry › Silvae

Silvae

←
Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
LAT
Bölümler
Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–107 Şiir 2 1–277 Şiir 3 1–110 Şiir 4 1–131 Şiir 5 1–65 Şiir 6 1–102 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–234 Şiir 2 1–155 Şiir 3 1–77 Şiir 4 1–37 Şiir 5 1–30 Şiir 6 1–105 Şiir 7 1–135 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–186 Şiir 2 1–143 Şiir 3 1–216 Şiir 4 1–106 Şiir 5 1–112 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–47 Şiir 2 1–67 Şiir 3 1–163 Şiir 4 1–105 Şiir 5 1–60 Şiir 6 1–109 Şiir 7 1–56 Şiir 8 1–62 Şiir 9 1–55 Şiir pr 56–56 Şiir 1 1–262 Şiir 2 1–180 Şiir 3 1–293 Şiir 4 1–19 Şiir 5 1–87 Şiir post 1–4
Latince

Şiir 1

 
condidit inque alio posuit sua sidera caelo.’
 
sic, ubi magna novum Phario de litore puppis
 
solvit iter iamque innumeros utrimque rudentes
 
lataque veliferi porrexit brachia mali
 
invasitque vias, it eodem angusta phaselos 245
 
aequore et immensi partem sibi vindieat austri.
 
Quid nunc immodicos, iuvenum lectissime, fletus
 
corde foves longumque vetas exire dolorem?
 
nempe times, ne Cerbereos Priscilla tremescat
 
latratus? tacet ille piis! ne tardior adsit 250
 
navita proturbetque vadis? vehit ille merentes
 
protinus et manes placidus locat hospite cumba,
 
praeterea, si quando pio laudata marito
 
umbra venit, iubet ire faces Proserpina laetas
 
egressasque sacris veteres heroidas antris 255
 
lumine purpureo tristes laxare tenebras
 
sertaque et Elysios animae praesternere flores,
 
sic manes Priscilla subit; ibi supplice dextra
 
pro te Fata rogat, reges tibi tristis Averni
 
placat, ut expletis humani finibus aevi 260
← Önceki Şiir 1 · 13 / 14 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme