Thesauros › Literature › Lyric Poetry › Silvae

Silvae

←
Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
LAT
Bölümler
Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–107 Şiir 2 1–277 Şiir 3 1–110 Şiir 4 1–131 Şiir 5 1–65 Şiir 6 1–102 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–234 Şiir 2 1–155 Şiir 3 1–77 Şiir 4 1–37 Şiir 5 1–30 Şiir 6 1–105 Şiir 7 1–135 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–186 Şiir 2 1–143 Şiir 3 1–216 Şiir 4 1–106 Şiir 5 1–112 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–47 Şiir 2 1–67 Şiir 3 1–163 Şiir 4 1–105 Şiir 5 1–60 Şiir 6 1–109 Şiir 7 1–56 Şiir 8 1–62 Şiir 9 1–55 Şiir pr 56–56 Şiir 1 1–262 Şiir 2 1–180 Şiir 3 1–293 Şiir 4 1–19 Şiir 5 1–87 Şiir post 1–4
Latince

Şiir 1

 
felicemque vocant, lacrimas fudere marito.
 
Est locus, ante urbem qua primum nascitur ingens
 
Appia quaque Italo gemitus Almone Cybebe
 
ponit et Idaeos iam non reminiscitur amnes,
 
hic te Sidonio velatam molliter ostro 225
 
eximius coniunx—nec enim fumantia busta
 
clamoremque rogi potuit perferre—beato
 
composuit. Priscilla, toro. nil longior aetas
 
carpere, nil aevi poterunt vitiare labores
 
siccatam membris: tantas venerabile marmor 230
 
spirat opes. mox in varias mutata novaris
 
effigies: hoc aere Ceres, hoc lucida Gnosis,
 
illo Maia tholo, Venus hoc non improba saxo.
 
accipiunt vultus haud indignata decoros
 
numina: circumstant famuli consuetaque turba 235
 
obsequiis, tunc rite tori mensaeque parantur
 
assiduae. domus ista, domus! quis triste sepulcrum
 
dixerit? hae merito visa pietate mariti
 
protinus exclames: ‘est hic, agnoseo, minister
 
illius, aeternae modo qui sacraria genti 240
← Önceki Şiir 1 · 12 / 14 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme