Thesauros Literature Lyric Poetry Silvae

Silvae

Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)

Şiir 2

 
vulnera; pro! quanta est Paphii reverentia, mater,
 
numinis: hic nostrae deflevit fata columbae.’
 
Finierat 1; tenera matris cervice pependit
 
blandus et admotis tepefecit pectora pennis,
 
illa refert vultu non aspernata rogari: 105
 
‘grande quidem rarumque viris, quos ipsa probavi.
 
Pierius votum iuvenis cupit, hanc ego formae
 
egregium mirata decus, cui gloria patrum
 
et generis certabat honos, tellure cadentem
 
excepi fovique sinu nec colla genasque 110
 
contere nec pingui crinem deducere amomo
 
cessavit mea, nate, manus, mihi dulcis imago
 
prosiluit. celsae procul aspice frontis honores
 
suggestumque comae. Latias metire quid ultra
 
emineat matres: quantum Latonia nymphas 115
 
virgo premit quantumque egomet Nereidas exsto.
 
haec et caeruleis mecum consurgere digna
 
fluctibus et nostra potuit considere concha;
 
et si flammigeras potuisset scandere sedes
 
hasque intrare domos, ipsi erraretis, Amores. 120
← Önceki Şiir 2 · 6 / 14 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme