Thesauros Literature Lyric Poetry Silvae

Silvae

Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)

Şiir 2

 
exuvias laurosque dabit celebrare recentes.
 
ergo age, iunge toros atque otia deme iuventae,
 
quas ego non gentes, quae non face corda iugavi 2?
 
alituum pecudumque mihi durique ferarum
 
non renuere greges, ipsum in conubia terrae 185
 
aethera, eum pluviis rarescunt nubila, solvo,
 
sic rerum series mundique revertitur aetas,
 
unde novum Troiae decus ardentumque deorum
 
raptorem, Phrygio si non ego iuncta marito,
 
Lydius unde meos iterasset Thybris Iulos? 190
 
quis septemgeminae posuisset moenia Romae
 
imperii Latiale caput, nisi Dardana furto
 
cepisset Martem, nec me prohibente, sacerdos?’
 
His mulcet dictis tacitaeque inspirat honorem
 
conubii, redeunt animo iam dona precesque 195
 
et lacrimae vigilesque viri prope limina questus,
 
Asteris et vatis totam cantata per urbem,
 
Asteris ante dapes, nocte Asteris, Asteris ortu,
 
quantum non clamatus Hylas, iamque aspera coepit
 
flectere corda libens et iam sibi dura videri. 200
← Önceki Şiir 2 · 10 / 14 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme