Şiir 4
Ite, comae, facilemque precor transcurrite pontum,
ite coronato recubantes molliter auro;
ite, dabit cursus mitis Cytherea secundos
placabitque notos, fors et de puppe timenda
transferet inque sua ducet super aequora concha.
5
accipe laudatos, iuvenis Phoebeie, crines,
quos tibi Caesarem donat puer, accipe laetus
intonsoque ostende patri, sine dulce nitentes
comparet atque diu fratris putet esse Lyaei.
forsan et ipse comae numquam labentis honorem
10
praemetet atque alio clusum tibi ponet in auro.
Pergame, pinifera multum felicior Ida!
illa licet sacrae placeat sibi nube rapinae
—nempe dedit superis illum, quem turbida semper
Iuno videt refugitque manum nectarque recusat—,
15
at tu grata deis pulchroque insignis alumno
misisti Latio, placida quem fronte ministrum
Iuppiter Ausonius pariter Romanaque Iuno
aspiciunt et uterque probant, nec tanta potenti
terrarum domino divum sine mente voluptas.
20
