Şiir 1
Nec longae traxere morae, iuvat ipsa labores
forma dei praesens operique intenta iuventus
miratur plus posse manus, strepit ardua pulsu
machina: continuus septem per culmina Martis
it fragor et magnae vincit vaga murmura Romae.
65
Ipse loci custos, cuius sacrata vorago
famosique lacus nomen memorabile servant,
innumeros aeris sonitus et verbere crudo
ut sensit mugire forum, movet horrida sancto
ora situ meritaque caput venerabile quercu.
70
ac primum ingentes habitus lucemque coruscam
expavit maioris equi terque ardua mersit
colla lacu trepidans, laetus mox praeside viso:
‘salve, magnorum proles genitorque deorum,
auditum longe numen mihi! nunc mea felix,
75
nunc veneranda palus, cum te prope nosse tuumque
immortale iubar vicina sede tueri
concessum, semel auctor ego inventorque salutis
Romuleae: tu bella Iovis, tu proelia Rheni,
tu civile nefas, tu tardum in foedera montem
80