Thesauros › Literature › Lyric Poetry › Silvae

Silvae

←
Silvae Statius, P. Papinius (Publius Papinius)
LAT
Bölümler
Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–107 Şiir 2 1–277 Şiir 3 1–110 Şiir 4 1–131 Şiir 5 1–65 Şiir 6 1–102 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–234 Şiir 2 1–155 Şiir 3 1–77 Şiir 4 1–37 Şiir 5 1–30 Şiir 6 1–105 Şiir 7 1–135 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–186 Şiir 2 1–143 Şiir 3 1–216 Şiir 4 1–106 Şiir 5 1–112 Şiir pr 1–1 Şiir 1 1–47 Şiir 2 1–67 Şiir 3 1–163 Şiir 4 1–105 Şiir 5 1–60 Şiir 6 1–109 Şiir 7 1–56 Şiir 8 1–62 Şiir 9 1–55 Şiir pr 56–56 Şiir 1 1–262 Şiir 2 1–180 Şiir 3 1–293 Şiir 4 1–19 Şiir 5 1–87 Şiir post 1–4
Latince

Şiir 3

 
aequora curarum socius procul Itala rura
 
linqueret, hic molles Campani litoris oras
 
et Diomedeas concedere iussus in arces
 
atque hospes, non exsul, erat. nec longa moratus
 
Romuleum reseras iterum, Germanice, limen 165
 
maerentemque foves inclinatosque penates
 
erigis. haud mirum, ductor placidissime, quando
 
haec est quae victis parcentia foedera Cattis
 
quaeque suum Dacis donat clementia montem,
 
quae modo Marcomanos post horrida bella vagosque 170
 
Sauromatas Latio non est dignata triumpho.
 
Iamque in fine dies et inexorabile pensum
 
deficit, hic maesti pietas me poscit Etrusci,
 
qualia nec Siculae moderantur carmina rupes
 
nec fati iam certus olor saevique marita 175
 
Tereos. heu quantis lassantem brachia vidi
 
planctibus et prono fusum super oscula vultu!
 
vix famuli comitesque tenent, vix arduus ignis
 
summovet. haud aliter gemuit per Sunia Theseus
 
litora, qui falsis deceperat Aegea velis. 180
← Önceki Şiir 3 · 9 / 11 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme