Şiir 3
—mira fides!—nigrasque putat properasse sorores,
exsultent placidi Lethaea ad flumina manes,
Elysiae gaudete domus; date serta per aras
festaque pallentes hilarent altaria lucos,
felix, haec, nimium felix plorataque nato
25
umbra venit, longe Furiarum sibila, longe
tergeminus custos, penitus via longa patescat
manibus egregiis, eat horrendumque silentis
accedat domini solium gratesque supremas
perferat et totidem iuveni roget anxius annos.
30
Macte pio gemitu! dabimus solacia dignis
luctibus Aoniasque tuo sacrabimus ultro
inferias, Etrusce, seni! tu largus Eoa
germina, tu messes Cilicumque Arabumque superbas
merge rogis; ferat ignis opes heredis et alto
35
aggere missuri nitido pia nubila caelo
stipentur cineres: nos non arsura feremus
munera, venturosque tuus durabit in annos
me monstrante dolor, neque enim mihi flere parentem
ignotum, similis gemui proiectus ad ignem.
40