Şiir 9
τὸν πάντʼ ἐς ἄτ]ρυτον χρόνον,
80
καὶ τοῖς ἐπιγ]ιγνομένοις αἰεὶ πιφαύσκοι
σὰν Νε]μέᾳ νίκαν· τό [γέ] τοι καλὸν ἔργον
ὑψοῦ παρὰ δαίμοσι κεῖται·
κάλλιστον, εἴπ[ερ καὶ θάνῃ τις,
λείπεται Μουσᾶν [˘¯¯¯ ἄθυ]ρμα.
πολλαί· διακρίνει δὲ θ εῶ ν
βουλὰ [τὸ καλυπτό]μενον νυκτὸς [δνόφοισιν·
90
!]!!![˘¯¯¯˘]γε καὶ τὸν ἀρείω
ἀν]δρ[άσιν ¯¯˘¯¯¯]ι̣ τὸ μέλλον·
!!]ι̣μιω̣[¯¯˘ ἔδ]ωκε χάριν
κ]αὶ Διων[ύσου Κρονίδας] θεοτίματον πόλιν
ναίειν ἀπο[ρθήτους θαλ]εῦντας·
