Şiir 3
σὺν τανισφύροις κατένασσε κούραις
60
δι’ εὐσέβειαν, ὅτι μέγιστα θνατῶν.
ἐς ἀγαθέαν ἀνέπεμψε Πυθώ.
ὅσοι γε μὲν Ἑλλάδʼ ἔχουσιν, οὔτι[ς,
ὦ μεγαίνητε Ἱέρων, θελήσει
φάμ]εν σέο πλείονα χρυσὸν
65
θεοφι]λῆ φίλιππον ἄνδρʼ ἀρήϊον,
τεθμ]ίου σκᾶπτρον Διὸς
70
ἰοπλό]κων τε μέρο[ς ἔχοντ]α Μουσᾶν·
ὡς δʼ ἐν] Μαλέᾳ ποτέ, [χεῖμα δαί]μων
ἐπʼ ἔθ]νος ἐφάμερον α[ἶψʼ ἵησι.
καίρι]α σκοπεῖς· βραχ[ὺς ἄμμιν αἰών·
δολό]εσσα δʼ ἐλπὶς ὑπ[ὸ κέαρ δέδυκεν
75
ἐφαμ]ερίων· ὁ δʼ ἄναξ [Ἀπόλλων
ὁ βουκό]λος εἶπε Φέρη[τος υἷι·
θνατὸν εὖντα χρὴ διδύμους ἀέξειν
γνώμας, ὅτι τʼ αὔριον ὄψ εα ι
