Şiir 10
Ode 10 Ἀγλαῷ (?) Ἀθηναίῳ Δρομεῖ Ἰσθμια
Φή]μα, σὺ γ[ὰ]ρ ἀ[γγελίαις θνατῶν ἐπ]οιχνεῖς
¯˘]!!ῳ ξ[υν]όν, ὅ,τι χρυ[σέαν ˘˘¯
π[αῦλ]αν ἀπράκταν [!!!!![
Ἀ[γλ]αῷ καὶ νῦν κασιγνήτας ἀκοίτας
νασιῶτιν ἐκίνησεν λιγύφθογγον μέλισσαν,
10
ἀχ]ειρὲς ἵνʼ ἀθάνατον Μουσᾶν ἄγαλμα
ἄνθεσι ξανθὰν ἀναδησάμενος κεφαλὰν
θῆκας Οἰνείδαις τε δόξαν.
ἐν Ποσειδᾶνος περικλειτοῖς ἀέθλοις