Şiir 7
ιστημιαν 7 ΣΤΡΕΨΙΑΔΗι ΘΗΒΑΙῼ ΠΑΓΚΡΑΤΙῼ
τίνι τῶν πάρος, ὦ μάκαιρα Θήβα,
καλῶν ἐπιχωρίων μάλιστα θυμὸν τεὸν
εὔφρανας; ἦ ῥα χαλκοκρότου πάρεδρον
Δαμάτερος ἁνίκʼ εὐρυχαίταν
ἄντειλας Διόνυσον; ἢ χρυσῷ μεσονύκτιον νίφοντα δεξαμένα τὸν φέρτατον θεῶν,
5
ὁπότʼ Ἀμφιτρύωνος ἐν θυρέτροις
σταθεὶς ἄλοχον μετῆλθεν Ἡρακλείοις γοναῖς;
ἢ ὅτʼ ἀμφὶ πυκναῖς Τειρεσίαο βουλαῖς;
ἢ ὅτʼ ἀμφʼ Ἰόλαον ἱππόμητιν;
ἢ Σπαρτῶν ἀκαμαντολογχᾶν; ἢ ὅτε καρτερᾶς Ἄδραστον ἐξ ἀλαλᾶς ἄμπεμψας ὀρφανὸν
10
μυρίων ἑτάρων ἐς Ἄργος ἵππιον;
ἢ Δωρίδʼ ἀποικίαν οὕνεκεν ὀρθῷ
Λακεδαιμονίων, ἕλον δʼ Ἀμύκλας
Αἰγεῖδαι σέθεν ἔκγονοι, μαντεύμασι Πυθίοις;
15
εὕδει χάρις, ἀμνάμονες δὲ βροτοί,
ὅ τι μὴ σοφίας ἄωτον ἄκρον
κλυταῖς ἐπέων ῥοαῖσιν ἐξίκηται ζυγέν.
