Şiir 9
Λοκρῷ, μὴ καθέλοι μιν αἰὼν πότμον ἐφάψαις
60
ὀρφανὸν γενεᾶς. ἔχεν δὲ σπέρμα μέγιστον
ἄλοχος, εὐφράνθη τε ἰδὼν ἥρως θετὸν υἱόν,
ὑπέρφατον ἄνδρα μορφᾷ τε καὶ
65
ἔργοισι. πόλιν δʼ ὤπασεν λαόν τε διαιτᾶν.
ἔκ τʼ Ἄργεος ἔκ τε Θηβᾶν, οἱ δʼ Ἀρκάδες, οἱ δὲ καὶ Πισᾶται·
υἱὸν δʼ Ἄκτορος ἐξόχως τίμασεν ἐποίκων
Αἰγίνας τε Μενοίτιον· τοῦ παῖς ἅμʼ Ἀτρείδαις
70
Τεύθραντος πεδίον μολὼν ἔστα σὺν Ἀχιλλεῖ
μόνος, ὅτʼ ἀλκᾶντας Δαναοὺς τρέψαις ἁλίαισιν
πρύμναις Τήλεφος ἔμβαλεν·
μαθεῖν Πατρόκλου βιατὰν νόον.
75
ἐξ οὗ Θέτιος γόνος οὐλίῳ νιν ἐν Ἄρει
σφετέρας ἄτερθε ταξιοῦσθαι