Şiir 1
τότʼ Ἀγλαοτρίαιναν ἁρπάσαι
40
δαμέντα φρένας ἱμέρῳ χρυσέαισί τʼ ἀνʼ ἵπποις
ὕπατον εὐρυτίμου ποτὶ δῶμα Διὸς μεταβᾶσαι,
ὡς δʼ ἄφαντος ἔπελες, οὐδὲ ματρὶ πολλὰ μαιόμενοι φῶτες ἄγαγον,
ἔννεπε κρυφᾶ τις αὐτίκα φθονερῶν γειτόνων,
ὕδατος ὅτι σε πυρὶ ζέοισαν εἰς ἀκμὰν
τραπέζαισί τʼ, ἀμφὶ δεύτατα, κρεῶν
50
σέθεν διεδάσαντο καὶ φάγον.
ἐμοὶ δʼ ἄπορα γαστρίμαργον μακάρων τινʼ εἰπεῖν. ἀφίσταμαι.
ἀκέρδεια λέλογχεν θαμινὰ κακαγόρους.
εἰ δὲ δή τινʼ ἄνδρα θνατὸν Ὀλύμπου σκοποὶ
ἐτίμασαν, ἦν Τάνταλος οὗτος· ἀλλὰ γὰρ καταπέψαι
55
μέγαν ὄλβον οὐκ ἐδυνάσθη, κόρῳ δʼ ἕλεν
ἄταν ὑπέροπλον, ἅν οἱ πατὴρ ὑπερκρέμασε καρτερὸν αὐτῷ λίθον,
τὸν αἰεὶ μενοινῶν κεφαλᾶς βαλεῖν εὐφροσύνας ἀλᾶται.
ἔχει δʼ ἀπάλαμον βίον τοῦτον ἐμπεδόμοχθον,
