de Origine et Situ Germanorum Liber

Sections

1.1 – 2.4 2.5 – 4.1 4.2 – 5.5 6.1 – 6.6 7.1 – 8.3 9.1 – 10.4 10.5 – 11.6 12.1 – 13.3 13.4 – 14.4 15.1 – 16.3 16.4 – 18.2 18.3 – 19.5 20.1 – 21.2 21.3 – 23.1 23.2 – 25.3 26.1 – 28.1 28.2 – 29.2 29.3 – 30.2 30.3 – 32.2 32.3 – 34.2 34.3 – 36.3 37.1 – 37.6 38.1 – 39.4 40.1 – 41.1 41.2 – 43.3 43.4 – 44.2 44.3 – 45.5 45.6 – 46.2 46.3 – 46.6

28.2 divisas! igitur inter Hercyniam silvam Rhenumque et Moenum amnes Helvetii, ulteriora Boii, Gallica utraque gens, tenuere. manet adhuc Boihaemi nomen signatque loci veterem memoriam quamvis mutatis cultoribus.

28.3 sed utrum Aravisci in Pannoniam ab Osis, Germanorum natione, an Osi ab Araviscis in Germaniam commigraverint, cum eodem adhuc sermone institutis moribus utantur, incertum est, quia pari olim inopia ac libertate

28.4 eadem utriusque ripae bona malaque erant. Treveri et Nervii circa adfectationem Germanicae originis ultro ambitiosi sunt, tamquam per hanc gloriam sanguinis a similitudine et inertia Gallorum separentur. ipsam Rheni ripam haud dubie Germanorum populi colunt, Vangiones, Triboci,

28.5 Nemetes. ne Ubii quidem, quamquam Romana colonia esse meruerint ac libentius Agrippinenses conditoris sui nomine vocentur, origine erubescunt, transgressi olim et experimento fidei super ipsam Rheni ripam collocati, ut arcerent, non ut custodirentur.

29.1 Omnium harum gentium virtute praecipui Batavi non multum ex ripa, sed insulam Rheni amnis colunt, Chattorum quondam populus et seditione domestica in eas sedes

29.2 transgressus in quibus pars Romani imperii fierent. manet honos et antiquae societatis insigne; nam nec tributis contemnuntur nec publicanus atterit; exempti oneribus et collationibus et tantum in usum proeliorum sepositi, velut