De Vita Iulii Agricolae

Sections

1.1 – 2.2 2.3 – 3.3 4.1 – 5.1 5.2 – 6.2 6.3 – 7.5 7.6 – 9.3 9.4 – 10.3 10.4 – 11.2 11.3 – 12.4 12.5 – 13.5 14.1 – 15.3 15.4 – 16.3 16.4 – 17.3 18.1 – 18.5 18.6 – 19.4 19.5 – 21.2 21.3 – 23.1 23.2 – 24.3 25.1 – 26.1 26.2 – 28.1 28.2 – 29.3 29.4 – 30.4 30.5 – 31.4 31.5 – 32.3 32.4 – 33.3 33.4 – 34.2 34.3 – 35.4 36.1 – 37.1 37.2 – 37.6 38.1 – 39.2 39.3 – 40.3 40.4 – 41.4 42.1 – 42.5 43.1 – 44.2 44.3 – 45.2 45.3 – 46.2 46.3 – 46.4

EN Latince

26.2 iamque in ipsis castris pugnabatur, cum Agricola iter hostium ab exploratoribus edoctus et vestigiis insecutus, velocissimos equitum peditumque adsultare tergis pugnantium iubet, mox ab universis adici clamorem; et propinqua luce

26.3 fulsere signa. ita ancipiti malo territi Britanni; et nonanis rediit animus, ac securi pro salute de gloria certabant. ultro quin etiam erupere, et fuit atrox in ipsis portarum angustiis proelium, donec pulsi hostes, utroque exercitu certante, his, ut tulisse opem, illis, ne eguisse auxilio viderentur.

26.4 quod nisi paludes et silvae fugientis texissent, debellatum illa victoria foret.

27.1 Cuius conscientia ac fama ferox exercitus nihil virtuti suae invium et penetrandam Caledoniam inveniendumque tandem Britanniae terminum continuo proeliorum cursu

27.2 fremebant. atque illi modo cauti ac sapientes prompti post eventum ac magniloqui erant. iniquissima haec bellorum condicio est: prospera omnes sibi vindicant,

27.3 adversa uni imputantur. at Britanni non virtute se victos, sed occasione et arte ducis rati, nihil ex adrogantia remittere, quo minus iuventutem armarent, coniuges ac liberos in loca tuta transferrent, coetibus et sacrificiis conspirationem civitatum sancirent. atque ita inritatis utrimque animis discessum.

28.1 Eadem aestate cohors Usiporum per Germanias conscripta et in Britanniam transmissa magnum ac memorabile facinus ausa est.