Book 36
32.2
id praemium belli suum esse aequum censebant Romani: non enim M’. Acilium consulem legionesque Romanas Diophani et Achaeis ad Thermopylas pugnasse.
32.3
Diophanes adversus haec purgare interdum sese gentemque, interdum de iure facti disserere.
32.4
quidam Achaeorum et initio ear eam se rem aspernatos testabantur et tunc pertinaciam increpitabant praetoris;
32.5
auctoribusque iis decretum est, ut T. Quinctio ea res permitteretur. erat Quinctius sicut adversantibus asper, ita, si cederes, idem placabilis. omissa contentione vocis vultusque “si utilem” inquit, “possessionem eius insulae censerem Achaeis esse, auctor essem senatui populoque Romano, ut ear eam vos habere sinerent;
32.6
ceterum sicut testudinem, ubi collecta in suum tegumen est, tutam ad omnis ictus video esse, ubi exserit partis aliquas, quodcumque nudavit, obnoxium atque infirmum habere, haud dissimiliter vos,
32.7
Achaei, clausos undique mari, quae intra Peloponnesi sunt terminos, ea et iungere vobis et iuncta tueri facile,
32.8
simul aviditate plura amplectendi hinc excedatis, nuda vobis omnia, quae extra sint, et exposita ad omnes ictus esse.”
32.9
adsentienti omni concilio nec Diophane ultra tendere auso Zacynthus Romanis traditur.
33.1
per idem tempus Philippus rex proticiscentem proficiscentem consulem ad Naupactum percunctatus, si se interim, quae defecissent ab societate Romana, urbes recipere vellet,
33.2
permittente eo ad Demetriadem copias admovit haud ignarus, quanta ibi tur tum turbatio esset.
