Jugurtha

Sections

1 – 1 2 – 3 3 – 3 3 – 3 6 – 6 6 – 6 8 – 8 8 – 10 10 – 11 11 – 11 12 – 12 12 – 12 14 – 14 14 – 14 14 – 14 14 – 14 14 – 14 14 – 14 15 – 15 17 – 17 18 – 18 18 – 18 20 – 20 20 – 20 23 – 23 23 – 23 25 – 25 26 – 27 28 – 28 28 – 28 30 – 30 31 – 31 31 – 31 31 – 31 31 – 31 31 – 32 32 – 32 32 – 32 35 – 35 35 – 35 37 – 37 39 – 39 40 – 40 41 – 41 43 – 43 44 – 44 46 – 46 47 – 48 48 – 48 49 – 49 49 – 49 49 – 49 54 – 54 54 – 54 55 – 55 56 – 56 56 – 56 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 63 – 63 63 – 63 66 – 66 68 – 68 70 – 70 73 – 73 73 – 73 75 – 75 77 – 78 79 – 79 80 – 80 82 – 82 84 – 84 85 – 85 85 – 85 85 – 85 85 – 85 86 – 86 86 – 88 88 – 88 88 – 88 92 – 92 92 – 92 95 – 95 95 – 97 97 – 97 100 – 100 101 – 101 101 – 101 101 – 101 101 – 101 103 – 103 104 – 104 105 – 105 108 – 108 110 – 110 111 – 111 112 – 112 112 – 114

İngilizce Latince Latince

101 Post ea loci consul haud dubie iam victor pervenit in oppidum Cirtam,quo initio profectus intenderat. eo post diem quintum, quam iterum barbari male pugnaverant, legati a Boccho veniunt, qui regis verbis ab Mario petivere, duos quam fidissumos ad eum mitteret, velle de suo et de populi Romani commodo cum iis disserere. ille statim L. Sullam et A. Manlium ire iubet. qui quamquam acciti ibant, tamen placuit verba apud regem facere, ut ingenium aut avorsum flecterent aut cupidum pacis vehementius accenderent. itaque Sulla, quoius facundiae, non aetati a Manlio concessum, pauca verba huiusce modi locutus: